De laatste update vanaf Frankrijk. Ai.

Het weer is nu al een paar dagen tropisch mooi maar na de paar uurtjes strand hebben we de zon niet meer opgezocht op de dag, Gewoon lekker rommelen; boekje lezen op het overdekte en dus schaduwrijke terras als Twan sliep bijvoorbeeld. Ik kon het gister niet nalaten naar een diepbruine vrouw te kijken en te denken “Zo bruin kan ik ook worden”. Maar zoals ik al eerder heb gezegd, ik geef daar totaal niet (meer!) om. Fijn als het bleke gezicht weg is, dat smoelt gewoon net iets beter en verder: Boeien!

Twan had gister het strand en de zee he-le-maal ontdekt. Vond ie het eerder best leuk, nu vond ie het fantastisch. Springen in de golven (en maar dieper willen) of gaan liggen op de buik met gezicht naar het strand en op de golf mee naar voren glijden. Man, ik hield mijn hart vast. Het kon geen kwaad, want voor ons heel ondiep en kraakhelder water, dus zo op te vissen met zn oranje bandjes/ bij calamiteiten…maar belangrijker; hij wist zich goed staande/drijvende te houden. Maar toch. Hadden we hem dan eindelijk uit het water gelokt (Drinken? Koekje?) dan kroop ie als een krabje (schuivend op de buik) het strand over. Lekker woelen door het zand.

Hij heeft de buggy ook herontdekt. * Zucht*. Hij vindt het opeens weer tof om gereden te worden (Ik moet duwen, Hen mag dat niet doen, maar moet wel mee. “Papa OOK mee!!!”). Maar goed, geeft niks zolang hij zijn energie wel in bewegen stopt en dat doet hij. Wat een heel leuk spelletje is: Hij gaat gehurkt voor het huisje op het grindpaadje staan, vraagt: “Eerst tellen, mama/papa (of mampa..lekker makkelijk)?” Dan zeggen wij: “Drie, twee, een…rennen!!!!!” En daar gaat ie dan. Dan rent ie tot de grens waar ie alleen mag komen, draait zich om en dan herhaalt het riedeltje zich. En zo voort en dat wel een kwartier lang. Hij verzint sowieso graag spelletjes. Och, er zijn zoveel dingetjes nieuw. Ook opmerkingen: Dan zegt ie iets, waarvan ie al weet dat het niet klopt en zegt dan zelf al:”Nee toch?!” Hij zal ook wel erg moeten wennen aan het einde van het constant met zn vieren zijn (ja, met zn vieren…want we gingen de eerste keer op weg naar het strand en toen was Twan he-le-maal in paniek dat Chica niet mee ging.) We kunnen wel apart van elkaar weg, maar dan in heel goed overleg. En als hij met Hen meegaat Chica uitlaten (wat we op een heuveltje doen), dan komt ie drie keer terugrennen:” Daaaag mama, Chica uitlaten, berg klimmen!!” en Hen staat dan geduldig aan het einde van het paadje te wachten, tot Twan er zeker van is dat ik begrijp dat ze even weg zijn. We brengen hem ook met zn 2en naar bed, want de ander kan toch komen opdraven voor een kusje of een knuffel. (“Papa/mama, OOK een kusje/knuffel??”) Oh man..genieten!!!

Ben er nog niet helemaal klaar voor om weg te gaan (tassen zijn wel al grotendeels ingepakt, maar het hoofd wil nog niet). Ik neem nog maar een bak koffie en zeg ipv “poost op de vakansie” (wat Twan zegt als ie met zijn drinken (of eten of bellenblaas of..) met ons proost):

Proost, op de vakantie van volgend jaar dan maar!

Twan gooit wat weg en roept: “Zooow, die zie je nooit meej tejug!!!”. Ok, invloed van Swieber hier. Oh. Kindjes moeten Swieber brutaal en stout vinden. Heel hard: “Swieber niet stelen!!” roepen. Maar mijn zoon doet dat niet. Die vindt Swieber blijkbaar cool! *zucht*

Goed.

Vandaag naar een rustig strandje geweest wat een wonder is, want het is zaterdag en dan gaat de totale lokale bevolking ook naar het strand. Maar dit was wat afgelegen en echt wel heel mooi. Het zijn sowieso heerlijke strandjes voor kleine kinderen hier: Tot zover je kan kijken is het ondiep, steenloos en kraakhelder.

Vanavond slaan we de kinderdisco over, want morgenavond gaan we ook al naar het circus hier (Huh? Ja, weetikhet. Het is hier op het park en zal dus wel bestaan uit een clown en een paard. Maar goed) en dan mag hij Maandagavond voor de laatste keer dansen. Dan gaan we Dinsdagmiddag met 29 graden inpakken en het huisje schoonmaken en dan off we go again. Maar goed, zover is het gelukkig nog niet.

Oh, ik ben zo emotioneel waar het Twan aangaat…en dan niet altijd even gezond…soms ook op de `doe eens normaal` manier.

Vanochtend kwam het buurjongetje (had ik al gezegd dat de buurtkindjes frans zijn?) met de voetbal, maar we zaten te eten. Helaas pindakaas. Toen we klaar waren met eten mocht Twan naar `buiten` (zo noemt hij het gedeelte achter de barricade van ligstoelen, ons terrasje is blijkbaar nog “binnen” voor hem), hij pakte zijn bal en zocht uit zijn speciaal daarvoor bestemde tasje een mooie bellenblaas (voor het buurmeisje, schat ik in, omdat ze met dat potje gister aan het spelen was) en gewapend met die attributen schuifelde hij wat onzeker richting hun huisje. Daar aangekomen zette hij de bellenblaas op het plateautje, als uitnodiging. Maar hij moest onverrichter zaken weer terug; zij zaten nu te ontbijten. En ik..ik stond erbij (op een afstandje), keek erna en jankte. Ja, echt waar. Ik vond het ZO aandoenlijk! En sneu, dat ook. De eerste keer in zijn leven dat hij “vriendjes ophaalt” om te spelen, daar mag ik ontroerd om zijn. Ehm..toch? Of was het “doe eens normaal” hier voor mij van toepassing?

Vanochtend tegen alle (weers)verwachting in toch nog even wezen zwemmen. We hebben dat moeten bekopen met een enorme doorgelekte chloordiarree luier, maar het was de moeite meer dan waard; hij heeft genoten! Na de lunch en tijdens zijn slaapje ging het onweren. Ja, leuk ook. We besloten naar Agde te gaan als hij wakker zou worden en zo geschiedde. En jee, daar was de zon!! Wow! Rondje gelopen, drankje gedaan , auto weer in en naar Cap d´agde, auto weer uit en strand op. Nooit meer naar huis natuurlijk met Twan, maar goed., we gingen wel want ondertussen was het etenstijd. Na het eten ging hij nog even spelen met de buurtkinderen en toen was het kinderdisco-tijd!!! Twan was door het dolle heen nog voor het echt begon en stond in zijn eentje te dansen. Het feest was helemaal compleet toen het animatieteam opkwam en iedereen ging dansen. Ik vind 20.30 uur geen echte kindertijd, maar vooruit…het is vakantie. En waarschijnlijk is het allemaal fout met au en kunnen we zo in een cabaret van Youp vh Hek met onze vakantie, maar daar heb ik echt maling aan…ik geniet van alles en vooral van dat hele blije kind en dat is wat telt!

Al met al viel het met het weer reuze mee en hebben we het maximale uit de dag gehaald. Misschien nog een rondje zeiken, dat helpt (zie vorig logje!)